Kolejna gra City Interactive w cenie 20 złotych trafiła do supermarketów i salonów prasowych. Tym razem jednak nie warto wydawać na nią nawet wspomnianych "groszy". Dlaczego? O tym w niniejszej recenzji.
Code of Honor 2: Łańcuch Krytyczny, to kontynuacja nowej serii gier akcji ukazanych z perspektywy pierwszej osoby, która zadebiutowała na rynku półtora roku po premierze oryginału. Wycieczka na Wybrzeże Kości Słoniowej dobiegła końca - tym razem akcja gry przenosi nas do Gujany Francuskiej w Ameryce Północnej, w której zajmujemy się walką z armią Hernanda Mendozy. Osobnik ten, wraz ze swoimi kompanami, ma zamiar wykorzystać przejęty reaktor jądrowy Ila Royale do własnych celów. Zadanie głównego bohatera, członka Francuskiej Legii Cudzoziemskiej, i jego kolegów jest dość proste - chłopaki mają uratować świat przed tragedią, powstrzymując Mendozę.
Odnoszę wrażenie, że autorom scenariuszy do produkcji spod znaku City Interactive, skończyły się pomysły. Na pierwszy rzut oka główny cel misji jest bardzo podobny do tego, którą mieliśmy okazję poznać w trzecim Mortyrze, gdzie ostatnie minuty gry spędziliśmy w wielkim magazynie, a nasze zadanie polegało na odpaleniu rakiety. Tutaj zamieniono jedynie kolejność - zamiast wystrzału musimy nie dopuścić do użycia reaktora przez Hernanda Mendozę. I w jednym i w drugim przypadku całość skupia się na eliminacji wszystkich nieprzyjaciół i dotarciu do głównego złego. Brakuje tutaj ciekawszych, absorbujących zadań. Prócz tego, rozgrywka w Code of Honor 2, pozwala głównie na likwidację oponentów przy wykorzystani broni ręcznej - starć innego typu jest zdecydowanie za mało. Przydałoby się więcej akcji przy wykorzystaniu stacjonarnych działek, może jakaś jazda czołgiem, bądź też atakowanie samolotów.
Największą bolączką Code of Honor 2 jest sterowanie, a konkretniej celownik, który tak naprawdę utrudnia strzelanie, zamiast pomagać w określeniu położenia wroga. Skutecznie odbiera on przyjemność płynącą z rozgrywki. Poza nim od monitora odpycha także fakt, że gra przechodzi się praktycznie sama. Ostatnimi czasy wiele gier, nawet tych autorstwa zachodnich programistów - np. Quantum of Solace cierpi właśnie na tę dolegliwość. Brakuje jakiegoś momentu, w którym powinniśmy się zatrzymać na chwilę i pomyśleć nad najlepszym rozwiązaniem danej misji. Tutaj tego nie doświadczamy - biegniemy przed siebie, nie zważając na to, co dzieje się dookoła. Musimy tylko pamiętać o wciskaniu klawisza, odpowiadającego za strzał.
Do naszej dyspozycji oddano około dziesięciu rodzajów broni. Wśród nich znajdziemy zarówno zwykłe karabiny maszynowe, jak i bardziej wyszukane narzędzia eksterminacji w postaci wyrzutni rakiet. Duży plus dla twórców za to, że nie zaimplementowali do gry fikcyjnych giwer, lecz postarali się o odwzorowanie tych, które znamy z prawdziwych wojen.
Jak na niskobudżetówkę, w Code of Honor 2 pojawia się kilka lokacji, na których można zawiesić oko. Nie oszukujmy się jednak, nie mamy tutaj do czynienia z maksymalnym wykorzystaniem możliwości Jupiter-EX, czyli silnika gry, kupionego od twórców pierwszego F.E.A.R.-a. Całkiem przyzwoicie prezentują się wystrzały z różnych rodzajów broni oraz efekty eksplozji. Gorzej jest z dźwiękami wydawanymi przez giwery - brzmią bardzo nierealistycznie. Niezbyt dobrze zaprogramowano także animację naszych przeciwników - zdarzają się sytuacje, w których kilku zabitych wrogów leży na jednej kupie, a tekstury położone na ich rękach i nogach mieszają się, wygląda to co najmniej przekomicznie. Ewidentnie brakuje tutaj kilku linijek kodu, który grupowałby wszystkie elementy ciała jednej postaci i oddzielał je od pozostałych.
Całość składa się z dziewięciu misji. City Interactive przyzwyczaiło nas do tego, że płacąc 20 złotych za ich grę, możemy spędzić przed monitorem zwykle około czterech godzin. Nie inaczej jest w tym przypadku. Code of Honor 2 nie wymaga od gracza większych ambicji. Po prostu siadamy do komputera, włączamy "nową grę" i wstajemy w momencie, gdy rozpoczyna się wyświetlanie napisów końcowych.
Ostatnie trzy strzelanki od City Interactive, czyli Mortyr: Operacja Sztorm, Terrorist Takedown 2 i Mortyr III: Akcje Dywersyjne zapewniały kilka godzin przyzwoitej zabawy. Naprawdę nie żałuję czasu, który im poświęciłem. Niestety, Code of Honor 2: Łańcuch Krytyczny nie spełnia podstawowego założenia - nie jest ciekawym przerywnikiem między "prawdziwymi" grami. Produkt, który tworzony jest dla kiosków i salonów prasowych i trafia pod tekturkę na płycie w kopercie w cenie dużej pizzy, powinien oferować możliwość "przyjemnego postrzelania sobie". Niestety, w dwójce wszystko jest zbyt oporne, a przed szereg wysuwa się spartolone sterowanie - moim zdaniem najważniejszy element FPS-ów. Zdecydowanie odradzam.
+ Plusy
- niektóre elementy oprawy graficznej
- prawdziwe giwery
- Minusy
- fabuła
- sterowanie
- SI wrogów
- błędy w kodzie
- nudna kampania
